Yaşlılık alameti mi ne?

Eskiler çocukluklarının, gençliklerinin geçtiği yerleri anarken, oraların bir zamanlar ne kadar yeşil olduğunu, bağlık bahçelik olduğunu hayıflanarak söylerler. Ben de iki gün önce kendimi işte öyle hissettim. Hep önünden geçtiğim evin yıkıldığını biliyordum, ama arsanın o hale geleceğini tahmin etmemiştim.

O köşe biraz özeldi, çünkü oradaki 3 evin bahçesi oldukça ağaçlıktı. Akşam eve dönerken orası hep serin, ferah olurdu. Eve giden diğer yollar içinde en çok o yolu seçerdim. Tam sola dönen köşede bir avokado ağacı vardı. Bir yaz günü tepeden sallanan avokadoları farkettiğimde çok şaşırmıştım, ilk defa bu türü görüyordum.

Bu yaz ağaç geçen yıla göre daha çok meyve verdi. Her sabah altından geçerken meyvelerin olgunlaşıp yere düşeceğini, belki yere düşenleri eve götüreceğimi hayal ettim. Derken ev yıkıldı. Yine o çok katlı apartmanlardan biri yapılacaktı. Avokado ağacının yarısını kestiler, dallarını budadılar. Olsun kökü sağlamdı. Zakkumları kesmişlerdi, ama olsun, onlar yine dikilirdi.

Avokadoyu başka bir yere mi taşıdılar, yoksa kestiler mi, bilmem. Dün baktım, o köşe kel.

Okinawa'da beslenme

BBC'deki habere göre İngilizcesi turmeric, Türkçesi zerdeçal olan baharat kansere iyi geliyormuş.

Okinawa'da ukon olarak bilinir ve yaygın olarak kullanılır. Malum Okinwalılar en uzun yaşayanlar Japonya'da. Şimdilerde "akşamdan kalma" durumuna iyi geldiği de söyleniyor. Ukon'lu içecekler satılıyor marketlerde.

Curry spice 'kills cancer cells'

Ki

Ki, Japonya ve Uzak Doğu'nun genelinde çok önemli bir kavramdır. İngilizce sözlükte "yaşamsal enerji" olarak verilmiş. Tamashii'nın karşılığı "ruh" olduğu için Türkçe'de doğrudan karşılığı olduğunu sanmıyorum.

Bugün yeni bir Japon değimi öğrendim: Hastalık "ki"den başlar. Yani hastalıkların kaynağı içimizdeki huzursuzluklar, sağlıksızlık, yaşamsal enerjimizdeki azalmadır.

Bazı arkadaşlarım soğuk algınlıklarını şöyle geçirirler: lezzetli yemek yemek, sıcak küvete girmek, bol bol uyumak...

Hastalıkların kol gezdiği bu günlerde tavsiye ederim:)

Bayramınız Kutlu Olsun!

Çarşaba akşamından itibaren Türkiye'deyim.
Hepinize nice mutlu bayramlar!

Gün sonu renkleri

Geçen hafta tayfunlar geçti buralardan. Sonra...
Her tayfun sonrası gibi artçı bulutlar kaldı. Hava temizlendi neminden.
Akşam saatlerinde nehir kıyısı işte böyleydi.
Yazın en koyu en derin renkleriyle gün batımı.
Ve uzun zamandır ilk defa Fuji-san gölgesini gösterdi.

Her derde deva parti

Japonya'da hiç bir anlamı olayan ve fark da getirmeyen seçimlere yeni bir parti katıldı: Happiness Realization Party. Japonya'yı tamamen barışçı politikalar izleyerek K. Kore füzelerinden koruyacak, gelir ve veraset vergilerini kaldıracak ve servetlerimizi ikiye katlayacaklarmış. Tokyo'nun her yerinde kampanyalar yapmaya posterler asmaya başladılar. Partinin lideri
Ryuho Okawa, Happy Science denen bir kültün de başı.

Şaşırmamak, bunlar Japonya'da nasıl oluyor dememek gerek. Koalisyon ortağı Komeito Partisi Sokagakkai tarafından destekleniyor. Bunu herkes bilir. Japonya'da dini özgürlük adı altında mezhep ve kilt faaliyetlerine izin veriliyor.

1995 Sarin Olayı da bu özgürlüğün kontrolden çıkması sonucunda olmuştu.

Tarlada göğü görmek

Kış sonu çeltik tarlalarına su verilir. Mayıs sonu Haziran başında çeltik filizlenir. Rüzgarda dalgalanacak boya gelir. Yüksey yerlerden dağların arasındaki tarlalara bakınca büyük bir göle bakarmış gibi olur. Bulutların yansıması tarlalara düşer.

Hadise ve Düm Tek Japonya'da

EMI web sitesine göre 5 Ağustos'ta piyasada. Video'ya Japonca alt yazı da konmuş. Cep telefonları için müzik olarak da indirilebiliyor.

Biraz önce J-Wave'de Top 100'ü dinlerken farkettim. Şu anda 91. sırada.

Domesticimi tanıdım

Yazın en tatlı, meyva gibi yenebilecek domatesi almaya çalışırım. Adı üstüde, markası "furutika" olanını. Bu markanın kutularında üreticinin adı ve resmi var. Bence çok iyi bir kavram. Gerçekten sebzenin ziyan edilemeyecek, el emeği bir ürün olduğunu hatırlatıyor. Özel olduğunu da.

Marketten ya da pazardan yiyeceklerimi alırken hep böyle hissetsek keşke.

Eski adap ve görgü

Sabahları nehir kenarına yürüyüşe çıkarım. Yaşlılar genelde hep birbirlerine selam verir, günaydın, "oyahou gozaimasu" der. Bana da derler, ben de sevinerek karşılık veririm. Küçük yerlerde de böyledir. Türkiye'de küçük yerlerde de.

Nehirden dönüş yolunda şöyle bir tabela dikkatimi çekti:

Önemle dikkat edelim (aklımızı-kalbimizi verelim)
Küçük kibarlık (nezaket)
Başkasına verilen şefkattir (sevecenliktir.)