Japonya'da oldukça olası bir olay

29'u akşamı vesikalık fotoğraf çektirmem gerekti. Burada 500-700 yen'e otomatik olarak vesikalık çeken makinelerden birine gittim. Bizim istasyonun içinde.
Parayı ödedim.
Ayarları yaptım. Dışarı çıktım. Fotoğrafları aldım ve çıktım.
Bir arkadaşla yemek yedim. Parayı ödemek için elimi cebime attım ve...
Cüzdanım yoktu. Makinanın içinde oturduğum yere koymuştum, giderken almayı unutmuşum!

İstasyon şefliği, karakol derken tabii giden gitmiş.

Evde kredi kartları, ATM kartını falan iptal ettim.

Ertesi sabah bankaya kredi kartı ve ATM almak için başvuruya gitmek için evden çıkacaktım ki...Kapı çalındı. Tanımadığım bir adam. Cüzdanımı verdi.

Dün akşam bulmuş, Yabancı Oturma Kartım'dan adresi almış, yılbaşı belki ülkeyi terkederken kart lazım olur diye acele hemen evi bulmaya çalışmış, karanlıkta bulamamış, sabaha bırakmış.

Kredi kartlarını, parayı kontrol edin dedi. Tabii tamdı. Adını adresini vermek istemedi, ve veda edip gitti.

İşte böyle. Ne güzel bir duygu değil mi, böyle insanların olması!

"İyi ki Japon olarak doğdum!"

Şu anda TV Asahi'de yayınlanan programın adı, Tabi no kaori.

Alt başlık "2009'da çok konuşulan lezzet başkentinde yılın son yemeğine doyun. Elinizde olmadan 'İyi ki Japon olarak doğdum!' diye bağıracağınız seyahat özel programı!"

Japonya'da bu lafı sık sık duyarım. Japonya'ya özgü olan ya da onların Japonya'dan başka bir yerde olmadığına inandıkları şeyleri yaptıkları zaman söyledikleri sözdür. Ben Türkiye'de "iyi ki Türk olarak doğdum" diye düşünülse de bu şekilde ifade edildiğini hiç duymadım. Aynı şekilde "Amerikalı olmaktan gurur" duyulsa da bu şekilde ifade pek edilmez. ("Born In the USA" belki istisna.)

Fuji-san her yerden

Tokyo civarı düzdür. Tokyo merkezde en yüksek yer 26m.lik Atago Tapınağı'nın olduğu tepedir.

Eskiden Tokyo, Chiba, Yokohama, her yerden Fuji-san rahatça gözükürmüş. Şimdi yüksek binalar nedeniyle öğle değil. Hava çok açık ve nemsiz olursa biraz daha şans var. Aniden karşınıza çıkabilir Tokyo'nun değişik yerlerinden. Bu günlerde bembeyaz.

3 Göz

Japon iş adamlarının (Çinlilerden de önce) heryere yayıldıkları ve fırsatları "global" düşündükleri malum.
Bunu hiç duymamıştım:

...business owners need three types of eyes: insect eyes that can see many rival firms at once, bird eyes to oversee the whole business environment, and fish eyes to read the changing trends. Based on this idea, he came to feel that his business needed to expand overseas.

Brewer finding new niche

Bu arada Japonya'daki sake (nihonshuu) tüketiminin düşmekte olduğu da gerçek.

Japon gönüllülerini rahat bıraksalar!

Geçen yıl da Afganistan'da bir Japon gönüllüyü öldürmüşlerdi. Japonlar gerçekten saf ve diğer dinlere karşı da oldukça nötr. Çok iyi niyetle gittikleri bu İslam ülkelerinde başlarına bu gelmemeliydi.

Japanese engineer freed in Yemen
The Slaying of Ito Kazuya: Japan in Afghanistan

Japonya "elden gidiyor"

Cumartesi uzun zamandan beri ilk defa Tokyo'nun en genç ve kalabalık mekanı Shibuya'ya yolum düştü. Zaten ortalama olarak Türkiye'deki her yerden daha kalabalık Tokyo'nun, en kalabalık bölgesinde yürürken hoperlerden gelen "gaikokujin falan filan" sesleriye irkildim. Kalabalık bir grup, şu anda gündemde olan, yeni hükümetin tasarı haline getirmeye çalıştığı sürekli oturma izni olan yabacılara seçimlerde oy kullanma hakkı verilmesi kanunu protesto ediyordu. Aslında resmen Koreliler ve Çinlilerden bahsediyorlardı. Yabacılar, özellikle de bu milletlerden olanlar, Japonya'yı ele geçirecek, diyorlardı. İstasyonun önünde polis ve bayraklı bir kalabalık vardı. Bu ton ve bayrakların hiç ortaya çıkmadığı bir ülkede bariz milliyetçi bir gösteri beni çok şaşırttı açıkçası. Japonya'da milliyetçilik savaş sonrası bastırılıp, arada dozunu kaçırarak bazı gruplar tarafından kullanılan bir kavram olduğu için belki de.
Japonya'yı ele geçirecek 200-300 bin Çinli ve Koreli için seferber olmuşlar.

Ben kişisel olarak oy vermek ya da vermemenin üzerinde durmuyorum. Gerçek hayatta yabancıların karşılaştıkları ayrımcılık ve dışlanmanın yanında, zaten sözünü tutmayan, bir şeyden de çok çakmayan bir Japon'u meclise göndermenin bir önemi yok bence.

Foreigners in Japan

Japonya'da yemeklerin plastik modelleri

Bugün BBC'den.
Japonya'ya her gelip de vitrinlerdeki yemeklerin çok gerçekçi plastik modellerine hayran kalmamış olan yoktur. BBC'nin koyduğu videoyu tavsiye ederim!
Close-Up: Tokyo's plastic food

Tokyo dünyanın yemek başkenti

BBC'nin haberine göre, Tokyo 'world's best place to eat'.
Şunu da eklemek lazım, Kyoto'nun en seçkin müşterilere hizmet eden geleneksel bazı lokantıları Michelin'in batılı standartlardaki derecelendirme kriterini reddetmiş, iş birliği yapmamıştı.

ABD'liler Obama'ya kızmış!

Bugünkü Hürriyet'teki yazı da ABD'liler Obama'ya kızdı başlığı var. Dün Japon gazetesinde bu resmi görmüş ve çok hoşuma gitmişti.

Okurların da yazdığı gibi bunda kızacak ne olduğunu anlamıyorum. Burada herkes eğilip selam verir, hele de yaşlılara. Obama bilemeyip açıyı biraz fazla eğilimli tutmuş ama ziyanı yok. Niyet iyi:)

1 adam, 2 teker ve tüm dünya

Hemen Daisuke Nakanishi'nin sayfasına bir bakın. Açılışta gördüğünüz yer Kapadokya değil mi? Türkçe link de var. Sn. Özgür Nevres'in çevirdiği ana sayfada şu tanıtım yapılmış:

Osaka'lı (Japonya) Daisuke bir dünya gezgini, yeni arkadaşlar ve dünyada barış arayışında. Dünya gezisine başlamadan önce 6 yıl çalıştı ve yolculuk için para biriktirdi. Yolculuğuna 23 Temmuz 1998'de Anchorage'den (Alaska) başladı. Bu tarihten beri 120,000 kilometreden fazla yolu kendi gücü dışında bir güç kullanmadan kat etti. Tümü de aynı bisikletin üzerinde olmak üzere bütün kıtalarda 100'den fazla ülkeyi ziyaret etti. Japonya'ya dönmeden önce toplam sayıyı 120'ye yükseltmeyi hedefliyor. Gittiği bazı şehirlerde fahri hemşehri unvanını aldı. Birkaç kez eski başkanlarla tanıştı ve dünyanın her köşesinden harika arkadaşlar edindi. Daisuke, Japon Macera Bisikletçileri Kulübü'nün (Japan Adventure Cyclists Club - JACC) de üyesi.

Yomiuri'de bu hafta çıkan yazıda yolculuğunun bitişiyle ilgili sorulan soruyu Nakanishi-san şöyle yanıtlamış:

Rahatladım. Ama dahası, uzun zamandır peşinden koştuğum düşümü başardığımdan dolayı biraz boşlukta gibiyim.

(Asked how it felt to end his long journey, Nakanishi said: "I'm relieved. Though, more than that, I'm at a bit of a loss now that my long-pursued dream has been accomplished.")

Yolun sonuna gelmediğini tahmin edebilirsiniz. Yeni bir yolculuğa çıkıp çıkmayacağı sorulduğunda şu yanıtı vermiş:

Kesinlikle. Aynı yere aynı yola gitseniz bile başka insanlara rastlar, yeni tecrübeler kazanırsınız.

(Asked if he might ever embark on another journey, he said, "Definitely," adding that even if you go to the same place on the same route, you will encounter different people, landscapes and have new experiences.)

KANSAI & WEST / 1 man, 2 wheels and a whole wide world (Maalesef Yomiuri sayfaları sürekli olarak kalmıyor, bir kaç hafta sonra bu link geçersiz olacak.)